
عباس یعنی ذکر طوفانی مهدی (عج)
عباس آوای غزل خوانی مهدی (عج)
درک محرم کرده ای ، دانی چه گویم
عباس یعنی اوج مهمانی مهدی (عج)
یا کاشف الکرب الحسین ، به به چه ذکری
آرامش وقت پریشانی مهدی (عج)
عباس یعنی پرچمی فوق علم ها
نصب است در بیت بیابانی مهدی (عج)
عباس یعنی آن ضریحی که شب و روز
بگذاشت جا ، روی پیشانی مهدی (عج)
فرمانروای عالمین یعنی اباالفضل، فرمانروای عالمین عباس عباس
یا کاشف الکرب الحسین عباس عباس
شیرین ترین ذکر و نوای عشق عباس
زیبا ترین لحن و صدای عشق عباس
روز قیامت آن که دارد پشت حیدر
بر روی دوش خود لقای عشق عباس
مهدی (عج) به او گوید سلام ای عبد صالح
عبد خدا بود و خدای عشق عباس
او محرم اسرار ثار الله بوده ، او محرم اسرار آل الله بوده
گردیده از اول فنای عشق عباس
باید به عکس و نام او عرض ادب کرد
فرمانده ی کل قوای عشق عباس
پرتو انديشه تابناک حضرت فاطمه عليهاالسلام دوران جهل و تاريکي را درخششي ديگر بخشيد و خورشيدي فروزان، فراروي پويندگان طريق هدايت قرار داد. در اين مقاله برآنيم با ذکر اندکي از فضائل بيکران او خود را محک زنيم.
شعله ی آتشیست در دل آب
ساقی مهوشیست مست و خراب
بی قراریست عشق تا به جنون
تک سواریست آب تا به رکاب
آب از پرتوش به خود پیچید ، دیگر این آینه ندارد تاب
آنچنان بود کاسمان می گفت : روز مهمان آب شد مهتاب ؟
مه در نور آرزو و امید ، غرق در موج التهاب و شتاب
پیش رو دشمن نه ... آب نه ... پیش رو هر چه هست نور امید
همه جا روی آب روی حباب . . .
پشت سر هر چه بود شد فریاد
یک صدا می شنید آن هم...
آب
من مرغ عشق حیدرم ، افتاده ام کنج قفس
خونین شده بال و پرم ، بالا نمی آید نفس
پهلو شکسته ، در خون نشسته ، خیزم به عشق مرتضی (ع)
اسماء بریز آب روان ، بر روی گلبرگ گلم
یاسم شده چون ارغوان ، باید برم وای از دلم
یاس کبودم ، بود و نبودم ، یا فاطمه یا فاطمه (س)
مادر خوب و مهربون ، حرفام رو از نگام بخون
من التماست می کنم ، یک شب دیگه پیشم بمون
دل بی شکیبه ، بابا غریبه ، وای مادرم وای مادرم
پندار ما این است که شهدا رفته اند و ما مانده ایم
اما حقیقت این است که
زمان ما را باخود برده است و شهدا مانده اند