دیشب نشست بر لب خواهر ، یکی یکی ، غم های بی شمار برادر ، یکی یکی

زینب تمام دلهره ها را شماره کرد ، در آسمان اشک چو اختر ، یکی یکی

در تنگنای خاطر او خیمه می زدند ، غم های بی شماره ی  مادر ،  یکی یکی

برداشتند پرده  همان شب ستاره ها ، از ماجرای گریه حیدر ، یکی یکی

دل شوره های غافله تقسیم می شدند ، در بین این برادر و خواهر  ، یکی یکی

از غیرت و حماسه و شور و فراق و درد ، برداشتند سهم برابر ،  یکی یکی

گودال و زخم و حنجره پاره پاره را ، کرد انتخاب مرد دلاور ،  یکی یکی

فردا که آفتاب بر آمد ، غروب کرد ... هفتاد و دو ستاره ی  پرپر ، یکی یکی

زیر گلوی حرمله ها را نشانه رفت ، لبخند کودکانه اصغر  ، یکی یکی